(+30) 2310 277698
joevital@gmail.com
Koριτσάκι εξετάζεται για παθήσεις ΩΡΛ - Δρ Ιωσήφ Βιτάλ

Μάθετε τα πάντα για τις Παθήσεις παιδοΩΡΛ

Οι παθήσεις παιδοΩΡΛ αναφέρονται στις παθήσεις της μύτης, των αυτιών και του λαιμού, που αντιμετωπίζουν τα παιδιά.

Αν και οι παθήσεις παιδοΩΡΛ είναι σε γενικές γραμμές ίδιες με των ενηλίκων, υπάρχουν αρκετές ιδιαιτερότητες στα συμπτώματα, τη διάγνωση και την αντιμετώπισή τους.

Ο χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Δρ. Ιωσήφ Βιτάλ είναι εξειδικευμένος σε παθήσεις παιδοΩΡΛ και διαθέτει μεγάλη εμπειρία σε επεμβάσεις παίδων στις περιοχές της κεφαλής και του τραχήλου.

Υπερτροφία αδενοειδών(κρεατάκια)

Η υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων(κρεατάκια) είναι η διόγκωση των μικρών αδένων που βρίσκονται στον φάρυγγα, στο πίσω μέρος της μύτης προκαλώντας προβλήματα στην αναπνοή, στην όσφρηση, ακόμα και στην ακοή.

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις, που είναι γνωστές ως «κρεατάκια» είναι, όπως και οι αμυγδαλές, συγκεντρωμένη μάζα λεμφικού ιστού και συμμετέχουν στην άμυνα του οργανισμού.

Στην παιδική ηλικία η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων είναι αποτέλεσμα της αυξημένης συχνότητας των λοιμώξεων. Συχνά μάλιστα τα «κρεατάκια» συνυπάρχουν με υπερτροφία αμυγδαλών.

Συνήθως η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων παραμένει και στη διάρκεια της ενήλικης ζωής.

Τα υπερτροφικά «κρεατάκια» μπορεί να αποφράξουν τελείως την αναπνοή από τη μύτη και να οδηγήσουν σε ρινική συμφόρηση. Ο ασθενής έχει ανήσυχο ύπνο με ροχαλητό και άπνοιες.

Επίσης, η αναπνοή από το στόμα μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή της φωνής στα παιδιά και σε προβλήματα σύγκλεισης των δοντιών και ανάπτυξης της γνάθου(αδενοειδές προσωπείο).

Παράλληλα, επειδή τα κρεατάκια φράζουν τα στόμια στα σωληνάκια που αερίζουν το αυτί, αυτό γεμίζει με υγρό με συνέπεια τη μείωση της ακοής. Συχνά, δε, ο μικρός ασθενής ταλαιπωρείται από πόνους στα αυτιά (οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα).

Ακόμη, τα κρεατάκια αποτελούν την αιτία φλεγμονών τόσο στην περιοχή του φάρυγγα όσο και της μύτης και των ιγμόρειων.

Η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων διαγιγνώσκεται από τον χειρουργό παιδΩΡΛ με ενδοσκόπηση μύτης.

Ο γιατρός θα αξιολογήσει από τα αποτελέσματα της εξέτασης αλλά και τα συμπτώματα του ασθενή εάν τα «κρεατάκια» πρέπει να αφαιρεθούν. Ο κυριότερος λόγος για τη χειρουργική αντιμετώπιση της υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων είναι η υπερβολική διόγκωσή τους ιδιαίτερα αν προκαλεί δυσχέρεια στην αναπνοή από τη μύτη, υπνική άπνοια και δυσκολία στην ακοή.

Ο χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος πραγματοποιεί την επέμβαση αφαίρεσης των αδενοειδών εκβλαστήσεων που ονομάζεται αδενοτομή μέσω του στόματος χωρίς εξωτερικές τομές. Η επέμβαση είναι ανώδυνη, διαρκεί λίγη ώρα και ο μικρός ασθενής επιστρέφει την ίδια ημέρα στο σπίτι του.

Υπερτροφία αμυγδαλών

Η υπερτροφία αμυγδαλών είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία οι αμυγδαλές αυξάνονται σε μέγεθος. Τις περισσότερες φορές η υπερτροφία των αμυγδαλών συνυπάρχει με την υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων(κρεατάκια) προκαλώντας ροχαλητό και υπνική άπνοια.

Οι αμυγδαλές είναι περιοχές λεμφικού ιστού, που βρίσκονται στο πλάγιο τοίχωμα του στοματοφάρυγγα και βοηθούν στην άμυνα του οργανισμού τα πρώτα έτη της ζωής μας.

Η υπερτροφία των αμυγδαλών εμφανίζεται κυρίως στην παιδική ηλικία. Μπορεί να υπάρχει από τη γέννηση ή να οφείλεται σε φλεγμονές και λοιμώξεις της περιοχής. Όταν η υπερτροφία των αμυγδαλών παρουσιάζεται στην ενήλικη ζωή η αιτία είναι πάντοτε παθολογική.

Οι υπερτροφικές αμυγδαλές συνήθως δεν έχουν συμπτώματα. Αν όμως υπάρχει μεγάλη διόγκωση τότε οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν πρόβλημα στην κατάποση και δυσχέρεια στην αναπνοή, θορυβώδη αναπνοή, ροχαλητό και υπνική άπνοια.

Η διάγνωση της υπερτροφίας των αμυγδαλών γίνεται από τον ειδικό χειρουργό παιδοΩΡΛ με λήψη του ιατρικού ιστορικού και κλινική εξέταση.

Ο χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να συστήσει την αφαίρεση των αμυγδαλών με αμυγδαλεκτομή εάν η υπερτροφία των αμυγδαλών προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή και ροχαλητό ή αν καταγράφονται επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις των αμυγδαλών.

Στις περιπτώσεις, που συνυπάρχουν υπερτροφικές αμυγδαλές και κρεατάκια η επέμβαση εκλογής είναι ο συνδυασμός αμυγδαλεκτομής και αδενοτομής.

Εκκριτική ωτίτιδα

Η εκκριτική ωτίτιδα είναι πολύ συνηθισμένη πάθηση στην παιδική ηλικία, η οποία συνοδεύεται από την παρουσία υγρού στο αυτί. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία βαρηκοΐας στα παιδιά.

Βασική αιτία για την ανάπτυξη της εκκριτικής ωτίτιδας είναι είναι ο ανεπαρκής αερισμός του εσωτερικού του αυτιού μέσω του σωλήνα που συνδέει τη μύτη με το αυτί και ο οποίος ονομάζεται ευσταχιανή σάλπιγγα.

Η συγκέντρωση υγρού στο αυτί μπορεί να οφείλεται στην ανατομία της ευσταχιανής σάλπιγγας, στην απόφραξή της εξαιτίας υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων(κρεατάκια) καθώς και αναπνευστικών ιώσων. Η εκκριτική ωτίτιδα μπορεί να ακολουθεί ένα επεισόδιο οξείας μέσης ωτίτιδας και για αυτό παιδιά με εκκριτική ωτίτιδα συνήθως υποφέρουν από υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα.

Το μόνο σύμπτωμα της εκκριτικής ωτίτιδας είναι η απώλεια της ακοής. Η βαρηκοΐα μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη, ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά, στα οποία η ελάττωση της ακοής μπορεί να δράσει καθοριστικά και στην ανάπτυξη της ομιλίας τους.

Τα μεγαλύτερα παιδιά πέραν της βαρηκοΐας μπορεί να αισθάνονται ότι τα αυτιά τους είναι βουλωμένα και σποραδικούς πόνους ή θορύβους, ενώ συνήθως παρακολουθούν με δυσκολία τα μαθήματα στο σχολείο.

Η διάγνωση της εκκριτικής ωτίτιδας γίνεται από τον παιδοΩΡΛ με λήψη του ιστορικού και κλινική εξέταση. Η εξέταση περιλαμβάνει, επίσης, ωτομικροσκόπηση, δηλαδή την εξέταση του αυτιού με το χειρουργικό μικροσκόπιο, τυμπανόγραμμα για τον έλεγχο της ελαστικότητας του τυμπάνου του αυτιού και ακοόγραμμα για τον έλεγχο του επιπέδου της ακοής.

Ανάλογα με την αιτία που προκαλεί την εκκριτική ωτίτιδα και τη χρονική διάρκεια της πάθησης, η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Αν η εκκριτική ωτίτιδα στους μικρούς ασθενείς επιμένει περισσότερο από δύο μήνες, τότε είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος μόνιμης βαρηκοΐας.

Ο χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος θα πραγματοποιήσει τυμπανοτομή για την αναρρόφηση του υγρού στο αυτί με τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού, ώστε να βελτιωθεί ο αερισμός στο εσωτερικό του αυτιού, πάντοτε σε συνδυασμό με αδενοτομή (αφαίρεση των αδενοειδών εκβλαστήσεων).

Χαλινός γλώσσας

Ο χαλινός της γλώσσας είναι ένας λεπτός υμένας, που συνδέει τη βάση του στόματος με τη γλώσσα και υπάρχει φυσιολογικά σε όλους τους ανθρώπους. Ωστόσο, σε ορισμένα παιδιά είναι εκ γενετής πιο κοντός (βραχύς χαλινός) με αποτέλεσμα να δημιουργεί προβλήματα στην κινητικότητα της γλώσσας.

Σε κάποιες περιπτώσεις, δε, η γλώσσα μπορεί να είναι καθηλωμένη στο έδαφος του στόματος, μια πάθηση που ονομάζεται αγκυλογλωσσία.

Ο χαλινός της γλώσσας κανονικά διαιρείται πριν από τη γέννηση, επιτρέποντας τη φυσιολογική κίνηση της γλώσσας. Σε ορισμένα βρέφη, όμως, για άγνωστους λόγους δεν συμβαίνει αυτός ο διαχωρισμός.

Όταν δεν έχει διαιρεθεί ο χαλινός γλώσσας, το βρέφος δεν μπορεί να μετακινήσει τη γλώσσα από τη μία πλευρά στην άλλη ή να φτάσει τα ούλα της άνω γνάθου και τον ουρανίσκο. Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ότι η γλώσσα πολλές φορές παίρνει σχήμα «καρδιάς» ή «γλώσσας φιδιού».

Τις περισσότερες φορές ο βραχύς χαλινός γλώσσας οδηγεί σε δυσκολία θηλασμού και σίτισης του βρέφους, καθώς επηρεάζει τη φυσιολογία των κινήσεων που έχουν σχέση με τον θηλασμό και την κατάποση. Η θηλάζουσα μητέρα μπορεί να υποφέρει από πόνο στις θηλές και φλεγμονή των μαστών, καθώς το βρέφος όταν θηλάζει συμπιέζει τις θηλές με τα ούλα και όχι με τη γλώσσα.

Στα παιδιά, ο βραχύς χαλινός γλώσσας μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στη σωστή ανάπτυξη του λόγου και δυσκολία στην άρθρωση των υγρών συμφώνων «Ρ» και «Λ». Επίσης, τα παιδιά, στα οποία δεν έχει διαχωριστεί ο χαλινός γλώσσας, μπορεί να αδυνατούν να εκτελέσουν απλές δραστηριότητες, όπως να φάνε ένα παγωτό χωνάκι.

Η διάγνωση από τον παιδοΩΡΛ γίνεται με μία απλή εξέταση.

Ο χαλινός γλώσσας θεραπεύεται με μία σύντομη, ανώδυνη επέμβαση από τον χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο. Η διατομή του χαλινού συστήνεται να γίνεται σε βρεφική ηλικία, προκειμένου να έχει καλύτερα αποτελέσματα και να μην δημιουργηθούν προβλήματα στη σίτιση του παιδιού.

Όγκοι κεφαλής και τραχήλου παιδιών

Οι όγκοι κεφαλής και τραχήλου είναι διογκώσεις, συνήθως καλοήθεις που εμφανίζονται από τις πρώτες ημέρες της ζωής του παιδιού η και αργότερα στην παιδική ηλικία και κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Σπανιότερα, μπορεί να αναπτυχθούν κακοήθη νεοπλάσματα κεφαλής και τραχήλου.

Οι συχνότεροι όγκοι κεφαλής και τραχήλου στη βρεφική ηλικία είναι καλοήθη νεοπλάσματα και βλάβες συγγενούς αιτολογίας. Στις συνηθέστερες καλοήθεις βλάβες περιλαμβάνονται οι συγγενείς κύστεις, το αιμαγγείωμα, το λεμφαγγείωμα, το τεράτωμα, τα θηλώματα στον λάρυγγα και την τραχεία και το ρινοΐνωμα.

Οι κακοήθεις όγκοι κεφαλής και τραχήλου παιδιών συνήθως αφορούν τους τραχηλικούς λεμφαδένες, τον θυρεοειδή, τους σιελογόνους αδένες(παρωτίδα). Επιπλέον, ασθένειες, όπως το λέμφωμα μπορούν να εμφανιστούν ως διόγκωση στον τράχηλο. Στους κακοήθεις όγκους κεφαλής και τραχήλου παιδιών, οι οποίοι είναι σπάνιοι, περιλαμβάνονται το ραβδομυοσάρκωμα και το νευροβλάστωμα.

Οι διογκώσεις κεφαλής και τραχήλου στα παιδιά ιδιαίτερα όταν παραμένουν για κάποιο χρονικό διάστημα ή αυξάνουν σε μέγεθος χωρίς σημεία φλεγμονής πρέπει να διερευνώνται διεξοδικά από πολύ καλά εκπαιδευμένο χειρουργό παιδοΩΡΛ. Εφόσον το ιστορικό και η κλινική εξέταση δημιουργούν υποψίες για κακοήθεια, μπορεί να είναι αναγκαία η βιοψία με λεπτή βελόνη.

Ο χειρουργός Ωτορυνολαρυγγολόγος θα αξιολογήσει τα ευρήματα και θα συστήσει την κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με την περίπτωση. Οι όγκοι κεφαλής και τραχήλου παίδων αντιμετωπίζονται με χειρουργική επέμβαση με στόχο την πλήρη αφαίρεσή τους.

Αφεστώτα ώτα

Τα αφεστώτα ώτα ή αλλιώς τα πεταχτά αυτιά είναι μία συνηθισμένη εκ γενετής δυσμορφία στις περιοχές της κεφαλής και του τραχήλου, που «ταλαιπωρεί» τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Οφείλονται σε υπερπλασία ή απλασία των χόνδρων του αυτιών, με αποτέλεσμα τα πτερύγια των αυτιών να έχουν μεγάλο μέγεθος ή να έχουν μεγάλη απόσταση από το κεφάλι.

Συνήθως, τα αφεστώτα ώτα είναι μια πάθηση, που κληρονομούμε από τους γονείς μας ή κάποιο συγγενή δευτέρου βαθμού.

Τα αφεστώτα ώτα είναι μία δυσμορφία που δεν επηρεάζει ούτε την ακοή ούτε την υγεία. Επειδή, όμως, επηρεάζουν σημαντικά την εξωτερική εμφάνιση συχνά δημιουργούν ψυχολογικά προβλήματα στα παιδιά σχολικής ηλικίας.

Τα αφεστώτα ώτα διορθώνονται μόνο με χειρουργική επέμβαση. Ο χειρουργός παιδοΩΡΛ θα σας συστήσει η επέμβαση να γίνει σε προσχολική ηλικία και αφού έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του ωτικού χόνδρου.

Με την πλαστική πτερυγίων ωτών, τα πτερύγια επανέρχονται σε φυσιολογικό μέγεθος και σχήμα και επιτυγχάνεται ένα όμορφο αισθητικά αποτέλεσμα.

Ατρησία ρηνικών χοανών

Η ατρησία ρηνικών χοανών είναι μία σχετικά σπάνια εκ γενετής πάθηση, κατά την οποία η μία ή και οι δύο ρινικές χοάνες, δηλαδή τα οπίσθια ανοίγματα της μύτης προς το ρινοφάρυγγα είναι κλειστές από οστό ή μαλακό ιστό.

Όταν είναι κλειστή μόνο η μία ρηνική χοάνη, το βρέφος μπορεί να μην παρουσιάζει συμπτώματα και η διάγνωση να καθυστερήσει για πολλά χρόνια. Όταν υπάρχει απόφραξη και στις δύο πλευρές το μωρό δεν μπορεί να αναπνεύσει από τη μύτη. Παρουσιάζει, έτσι, δυσχέρεια στην αναπνοή, καθώς και δυσκολία στη σίτιση.

Η ατρησία ρηνικών χοανών είναι σημαντικό να διαγιγνώσκεται αμέσως μετά τη γέννηση.

Η διάγνωση γίνεται από τον παιδοΩΡΛ με οπίσθια ρινοσκόπηση και ενδεχομένως ενδοσκοπική εξέταση.

Η ατρησία ρηνικών χοανών αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση. Ο χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος θα πραγματοποιήσει τη διάνοιξη των ρηνικών χοανών ενδοσκοπικά μέσα από τη μύτη εξασφαλίζοντας την αποκατάσταση της ρινικής αναπνοής του βρέφους.